* .-. * .-. * ขอฝันใฝ่ในฝันอันเหลือเชื่อ ขอสู้ศึกทุกเมื่อไม่หวั่นไหว ขอทนทุกข์รุกโรมโหมกายใจ ขอฝ่าฟันผองภัยด้วยใจทรนง * .-. * .-. *

 

 

ขอมากกว่า 24 ชม.ได้ไหม

บินมาเมื่อคืนด้วยอารมณ์ผีดิบมาก ๆ วันที่ 31ม.ค. เครื่องดีเลย์ กว่าจะได้นอนก็ตีสามแล้ว เจ็ดโมงเช้า roster โทรมาปลุกบอกกลับกรุงเทพวันเดียวกันรถมารับตอนสามทุ่ม

คือ ได้พยายามคุยแล้วมันว่า minimum rest พอ .... ไอ่พอน่ะกรูรู้ว่ามันพอ แต่ว่า minimum rest นี่มันยังต้องมี กิน ขี้ (Py ด้วยป่าว) นอนไง แล้วไอ่คนเป็นโรคกระเพาะอย่างกรูนิต้องจับเวลากินข้าวเลย

 

วันนั้นทั้งวันกินข้าว รอสองชม (กินแล้วนอนเลยไม่ได้เด๋วปวดท้อง) พยายามนอนหลับ ๆ ตื่น ๆ แล้วตื่นมากินข้าวและพยายามนอนต่อทั้งวัน

อิสามชั่วโมงสุดท้ายก่อนได้เวลาแต่งตัวกะว่าจะได้นอนฝันหวานละ อีลูกเรือดำ (สายการบินเดียวกัน) ห้องข้าง ๆ แม่มกรี๊ดเหรี้ยไรกันกันก็ไม่รู้ตลอดสามชั่วโมงเลย สรุปได้นอนรวม ๆ กันซักห้าหก ชม ได้มั้ง

 

ขึ้นเครื่องเป็นผีดิบมา หัวหน้าบอกว่า อ่อ ฉันรู้แล้ว "วันนี้บอลกาน่าแข่งรอบสุดท้ายพอดี" ....... กรูไม่ได้อยากรับรู้ด้วยนินา อิพวกวอกนั่นไม่ต้องดูเผื่อชาวบ้านก็ได้

 

 

พูดถึงปวดท้องกระเพาะ อาทิตย์ที่แล้วเป็นมาทั้งอาทิตย์เลย หาหมอก็ไม่หาย เรียกว่าไม่เคยเป็นเยอะเป็นนานแบบนี้มาก่อน

ก็ยังกัดฟันไปบิน ด้วยคิดว่ามันคงไม่เป็นอะไรมาก บางไฟลท์ก็พอถูไถไปได้ บางไฟลท์ก็ปวดหน้านิ่วตลอดเวลา

สุดท้ายมาได้ "ขมิ้นชัน" จากน้องบี ... ปล้นมาทั้งกล่องของชีเลย กินแล้วหายซะงั้น

คงต้องฝากความหวังไว้ที่ขมิ้นชันต่อไป ความไม่มีโรคเป็นลาภอันอร่อย เอ๊ย ประเสิรฐจริง ๆ 

 

 

ตั้งแต่ซื้อรถนี่อิตูน alert สุด ๆ คอยแต่มานั่งคิดทำโน่นทำนี่ตลอดเวลา อยาก make money

ไอ่นั่นก็อยากทำ ไอ้นี่ก็อยากทำ หนังสือก็อยากเขียน การฝีมือก็ค้างไว้เยอะแยะ ของก็อยากขาย บินก็อยากบิน พักก็อยากพัก

บางวันเช่นวันนี้ ก็นั่งเหม่อลอยหน้าสมุดโน๊ตได้นาน ๆ นั่งคิดเขียนเรียงลำดับว่าพรุ่งนี้จะทำอะไรดี....

อยากให้วันนึงมีมากกว่า 24 ชั่วโมงจะได้ทำสิ่งที่คิดไว้ในหัวให้เสร็จทันในหนึ่งวัน...

 

 

ไปละ ไปพยายามนอนดีกว่า....... เก็บแรงไว้ป่วงวุนวือพรุ่งนี้ต่อไป :)

 

 

ป.ล.

- ไม่รู้ทำไมดวงฉันชอบเจออะไรทำนองนี้ ....  เชคแฮนด์และเจอสะกิดด้านในมืองี้ chat แล้วเจอขอไปนอนงี้ วู้ ... เจอแบบนี้แล้วเซ็งจริง ๆ น้า เรื่องเก่า ๆ ก็เช่น 1 2  

- ทำไมโลกนี้ต้องมี ผช หน้าหม้อด้วย ยี้เจง ๆ

- ผดส จีน ถามว่าเราเป็นจีนหรือเปล่า พอบอกไม่มันถามต่อว่า Why not? .....

- เจอ ผดส จีน พูดฝรั่งเศษ อีกคนนึงพูดสเปนใส่ ... ก็พอตะกุกตะกักไปได้ ไม่ได้พูดสเปนจริง ๆ จัง ๆ มาสิบปีได้แล้วป่ะ 

- ทำงานมาเข้าปีที่ห้าทราบซึ้งในจิตใจเลยว่าเกลียด (นิสัย) คนจีนผู้มีพระคุณทั้งหลายมาก ๆ

- แต่ยังดีที่ทำงานกับคนจีน อิแอร์ยังเม้งแตกได้ ฮ่า หายเครียด

- attitude แย่ลงแต่ก็ยังพยายามเอนจอยชีวิตได้

- They are just being Chinese...

  

 

F/A sirin อาเดียมโบ้
02 ก.พ. 2010 เวลา 00:51 น.

 

พี่ว่าถึงวันหนึ่งมีมากกว่ายี่สิบสี่ชั่วโมงก็ไม่พอสำหรับน้องตูนหรอก ก็ดูวางแผนทำแต่ละอย่างเยอะแยะเลย พักผ่อนเยอะๆนะ พยายามนอน อิอิอิ
004020
2 ก.พ. 2553 เวลา 07:11 น.
ถ้าเจอ ผดสแขกจะแย่กว่านี้
พี่ก็เป็นโรคกระเพาะเรื้อรังเหมือนกัน
เมื่อไหร่ที่ไม่ดูแลตัวเองมันจะกลับมาทันที
นอกจากนะต้องกินข้าวเป็นเวลาแล้ว
ห้ามเครียด ห้ามนอนดึก ห้ามกาแฟ
ห้ามแอลกอฮอล์ ห้ามเผ็ด ห้ามกินผักดิบ
เพราะจะทำให้เกิดแก๊สในกระเพาะ
บางทีก็ไม่สนหรอกทำมันทุกอย่างเลย
แต่สุดท้ายก็ต้องมานั่งปวดท้อง แหะ แหะ
002594
2 ก.พ. 2553 เวลา 15:32 น.
Why not? >> ถือได้ว่าเป็นคำถามที่หอยหลอดขนาด 555
000889
3 ก.พ. 2553 เวลา 09:22 น.
ตอบอีจีนไปว่า .. กุจะไปรู้แม่-ึงหรอ
000137
5 ก.พ. 2553 เวลา 11:32 น.
เวลาได้ไฟล์ท กทม เราก็ภาวนาให้วันนึงมี 48 ชม เลยตูน แต่อ่ะนะ ถึงวันนึงมี 48 ชม. มันก็ให้เราพักแค่ 24 ชม. นั่นแหล่ะ -_-'
002485
6 ก.พ. 2553 เวลา 05:51 น.

take care of urself naja
Agree with p Nari na chinese are a lot better than แขก especially อีจิปเชี่ยยย
002946
6 ก.พ. 2553 เวลา 19:54 น.
มีมากกว่า24ชม.ก็ดีเนอะ จะได้มีเวลาทำไรมากขึ้น
คุณตูนมีเจอเชคแฮนด์แล้วสะกิดในมือด้วยเหรอ น่ากัวอ่ะ หื่นจัง บรื๋ออออ...
ปลาหมึกน้อย
9 ก.พ. 2553 เวลา 14:57 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic